Hagada – opowiadanie

Hagada na święto Pesach opowiada i przypomina o Wyjściu Izraelitów z Egiptu i plagach, jakie spadły na Egipcjan. Opisuje powinności mieszkańców żydowskiego domu w dniu święta, wymienia obowiązkowe potrawy na sederowym stole oraz symboliczne znaczenie każdej z nich. Hagada podaje niezbędne do uczczenia święta modlitwy. Hagada to porządek wieczoru sederowego.

Gdy Bóg wyprowadził naszych ojców z Egiptu, nakazał im, aby jedli tylko niekwaszony (przaśny) chleb w czasie posiłku paschalnego.

Przez siedem dni nie będzie kwasu w domach waszych; każdy bowiem, kto jeść będzie kwaszone, usunięty będzie ze społeczności Izraela, zarówno przybysz, jak i tubylec. Nie będziecie jedli nic kwaszonego; we wszystkich siedzibach waszych jeść będziecie przaśniki (II Mojż. 12:19-20). Przed rozpoczęciem Paschy usuwa się cały zakwas z domu, przeszukuje się także dom czy nie ma w nim najmniejszego nawet kawałka zakwasu. Przed rozpoczęciem ceremonii szukania zakwasu zapala się świecę i wypowiada następującą modlitwę:

Błogosławiony jesteś Ty – Pan – nasz Bóg, Król świata, który uświęcił nas swoimi przykazaniami i nakazał nam usunięcie zakwasu.

Trwa szukanie zakwasu. Gdy zakwas zostanie zebrany i bezpiecznie zapakowany, mówi się:

Cały chamec i zakwas, który znajduje się w moim posiadaniu, którego nie widziałem, albo którego nie usunąłem, niech będzie unieważniony i niech będzie niczyj jak proch na ziemi.

Zapalanie świec paschalnych

Pani domu zapala świece paschalne i wypowiada błogosławieństwo:

Błogosławiony jesteś Ty – Pan, nasz Bóg, Król świata, który nas uświęcił Swoimi przykazaniami i nakazał nam być światłem świata.

Gdy przynosimy światło do naszego stołu sederowego, niech nam ono przypomni, że Pan zesłał naszego Mesjasza, światłość świata.

Kadesz – czynić świętym

Pierwszy kielich – kadesz oznacza czynić świętym, ponieważ Bóg powiedział: Wyprowadzę was z niewoli egipskiej. Bóg powołał Izrael, aby był jego świętym ludem, oddzielonym od narodów wokoło, tak jak powołał wierzących z każdego narodu, aby byli Jego świętym ludem.

Napełniając pierwszy kielich mów:

Błogosławiony jesteś Ty, Pan, nasz Bóg, Król świata, Stwórco owocu winorośli.
Błogosławiony jesteś Ty, Pan, nasz Bóg, Król świata, oddzielający święte od powszedniego, światło od ciemności, Izraela od innych narodów, dzień siódmy od sześciu dni pracy. Oddzieliłeś i uświęciłeś swój lud Swoją świętością. Błogosławiony jesteś Ty, Pan, nasz Bóg, Król świata, że dał nam dożyć i utrzymał nas, i przywiódł nas do tego czasu.

Wypij pierwszy kielich wina opierając się na lewym boku.

Urchac

Umyj swoje ręce bez odmawiania błogosławieństwa.

Karpas

Każdy bierze i zanurza natkę pietruszki, seler lub rzodkiewkę, w słonej wodzie i wszyscy wypowiadają modlitwę:

Błogosławiony jesteś Ty – Pan, nasz Bóg, Król świata, Stwórco owocu ziemi.

Wszyscy odpowiadają: Amen.

Wszyscy jedzą pietruszkę.

Wino przypomina nam krew baranka paschalnego, a pietruszka przypomina gałązkę hizopu, którą Żydzi maczali we krwi, aby zaznaczyć odrzwia swoich domów. Słona woda ma przypominać o łzach przelanych w Egipcie, a także Morze Czerwone. Tak jak Bóg widząc krew na odrzwiach omijał domy Izraelitów, tak przechodzi ponad naszymi grzechami, gdy szukamy ratunku w ofierze Mesjasza.

Jachac

Maca znajduje się w naczyniu składającym się z trzech części. Wyjmuje się środkową macę i łamie na pół. Jedną połowę chowa się z powrotem do naczynia, druga połowę zawija się w chustę i odkłada na później, na afikomen.

Powód, dla którego łamie się środkową mace w tradycji żydowskiej nie jest jasny. Niektórzy rabini twierdzą, że jest to symbol Abrahama, Izaaka i Jakuba; inni, że oznacza to kapłanów, Lewitów i resztę ludu Izraela. Jednak żadna z tych interpretacji nie wyjaśnia, dlaczego łamana jest środkowa maca. Jako mesjanistyczni wierzący rozumiemy, że ta trzyczęściowość mówi o Bogu, który jest jeden, a który istnieje wiecznie jako Ojciec, Syn i Duch Święty.

Magid

W czasie paschalnej wieczerzy sederowej możemy identyfikować się z doświadczeniami naszych przodków, gdy wspominamy jak Bóg dał im fizyczną wolność wyprowadzając ich z Egiptu. Poprzez Paschę Mesjasza, wspominamy Jego ofiarę i wkraczamy w duchową wolność od grzechów, jaką nam dał.

Przełamaną, odkrytą macę, podnosi się w taki sposób, aby każdy mógł ja zobaczyć, następnie wszyscy uczestnicy sederu wypowiadają słowa:

To jest chleb niedoli, który nasi ojcowie jedli w ziemi egipskiej. Każdy, kto jest głodny, niech wstąpi i je. Każdy, kto jest w potrzebie, niech wstąpi i obchodzi Pesach. W tym roku tu, w przyszłym w EREC JISRAEL (ziemi Izraela), w tym roku jako niewolnicy, a w przyszłym – jako ludzie wolni.

Talerz wraca na stół, przykrywa się macę, a drugi z czterech kielichów napełnia się winem. Najmłodszy z obecnych zadaje cztery pytania.

Czym różni się ta noc od wszystkich innych nocy?
1. Każdej nocy jemy kwaszony chleb oraz macę. Dlaczego tej nocy jemy tylko macę?
2. Każdej nocy jemy warzywa i zioła różnego rodzaju. Dlaczego tej nocy jemy tylko gorzkie?
3. Każdej nocy ani razu nie maczamy naszych ziół. Dlaczego tej nocy maczamy je dwa razy?
4. Każdej nocy jemy i prosto, i wspierając się na boku. Dlaczego tej nocy jemy wspierając się tylko na boku?

Odpowiedź:

Byliśmy niewolnikami faraona w Egipcie i wyprowadził nas Pan, nasz Bóg, mocna ręką i wyciągniętym ramieniem. A gdyby Bóg nie wyprowadził naszych ojców z Egiptu, nadal bylibyśmy my i synowie nasi, i synowie naszych synów niewolnikami faraona w Egipcie. Nawet gdybyśmy wszyscy byli mędrcami, wszyscy rozumnymi, wszyscy doświadczonymi, biegłymi w nauce Tory, to i tak musielibyśmy wypełniać przykazanie, by opowiadać o Wyjściu z Egiptu. Każdy kto przymnaża opowiadanie o Wyjściu z Egiptu, zasługuje na pochwałę.

Zdarzyło się, że rabi Eliezer, rabi Jehoszua, rabi Elazar Ben Azarja, rabi Akiwa i rabi Tarfon siedzieli w Bnej Brak wsparci na boku i przez całą noc opowiadali o Wyjściu z Egiptu. Rabi Elazar Ben Azarja powiedział: mam siedemdziesiąt lat, a nie potrafiłem dowieść, że opowiadanie o Wyjściu ma się odbywać w nocy. Wtedy wyjaśnił to Ben Zoma: Jest napisane, abyś pamiętał dzień twojego wyjścia z Egiptu przez wszystkie dni twojego życia. Dni twojego życia oznaczają dni, a wszystkie dni twojego życia to także noce. Mędrcy mówią: dni twojego życia to tylko ten świat, a wszystkie dni twojego życia, to także czasy Mesjasza.

Jako wierzący w Mesjasza możemy się radować, że możemy zachowywać Paschę w czasach Jezusa, naszego Mesjasza. Błogosławiony jest Bóg, który dał Torę swojemu ludowi Izraelowi. Tora mówi o czterech synach: jeden jest mądry a drugi przeciwnie, niegodziwy, jeden jest nieświadomy, i jeden taki, który nie umie postawić pytania.

Mądry syn pyta: Jakie są świadectwa, ustawy i prawa, które nakazał nam spełniać nasz Haszem, nasz Bóg? Jemu trzeba przedstawić całe prawa Pesachu, aż do najdrobniejszych szczegółów o afikomen.

Niegodziwy syn pyta: Na co wam ta uroczystość? Dla was, a nie dla mnie, powiada. Mówiąc „was” wyłącza siebie z tego i dlatego powiedz mu wyraźnie: Z powodu tego, co Bóg uczynił dla mnie wyprowadzając mnie z Egiptu czynię to. Jest konieczne, aby każdy patrzył na siebie, jakby to on osobiście był wyprowadzony z Egiptu.

Podobnie konieczne jest, aby każda osoba miała swoją osobistą relację z Bogiem. Nie wystarczy, aby ktoś miał kogoś z rodziny albo przyjaciela wierzącego w Jezusa. Każda osoba musi osobiście przyjąć Jezusa jako Mesjasza i jego odkupieńczą ofiarę. Tak jak powiedział Yochanan ben Zachariah (Jan Chrzciciel w Ew. Łukasza 3:8): A nie próbujcie wmawiać w siebie: Ojca mamy Abrahama; powiadam wam bowiem, że Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi. Syn nieświadomy zapytał: Co to znaczy? Jemu odpowiesz: Mocą swej ręki wyprowadził nas Bóg z Egiptu, z domu niewoli. A tego, który nie umie postawić pytania, zagadniesz sam, bo jest napisane: Powiesz swojemu synowi tego dnia: Ze względu na to co uczynił mi Bóg, że wyszedłem z Egiptu, to czynię.

Niegdyś ojcowie nasi byli bałwochwalcami. Ale Bóg wybrał Abrahama i przeprowadził go przez całą ziemię kananejską obiecując dać ją jemu i jego potomstwu. I choć Jakub wraz z synami poszedł do Egiptu, to Bóg wyliczył koniec niewoli i uczynił to, co zapowiedział Abrahamowi: Wiedz dobrze, że potomstwo twoje przebywać będzie jako przychodnie w ziemi, która do nich należeć nie będzie i będą tam niewolnikami, i będą ich ciemiężyć przez czterysta lat. Lecz ja także sądzić będę naród, któremu jako niewolnicy służyć będą; a potem wyjdą z wielkim dobytkiem (I Mojż. 15,13-14). Oto co miało stać się z naszymi ojcami i z nami. Bo nie jeden tylko wróg chciał nas zgładzić, ale w każdym pokoleniu ktoś chce nas zgładzić. A Święty, niech będzie błogosławiony, ratuje nas z ich rąk.

W Księdze Powtórzonego Prawa czytamy: Zabłąkanym Aramejczykiem był mój ojciec i zstąpił do Egiptu, i przebywał tam jako obcy przybysz w nielicznej garstce, lecz stał się potężnym narodem. Lecz Egipcjanie źle się z nami obchodzili, uciskali nas i nakładali na nas ciężką pracę przymusową. My zaś wołaliśmy do Pana, Boga naszych ojców, i Pan wysłuchał naszego głosu, i wejrzał na naszą udrękę i mozół oraz na nasz ucisk. I wyprowadził nas Pan z Egiptu ręką możną i podniesionym ramieniem wśród wielkiej zgrozy, znaków i cudów (5 Mojż. 26,5-8). Nie anioł, ale sam Bóg Wszechmogący wyprowadził Izraelitów wśród znaków i cudów:

Kielich sądu

Za każdym razem, gdy wymieniana jest jakaś plaga, wylewana jest część wina (zanurzając palec wskazujący w kielichu lub przechylając nieco kielich wylewana jest kropla wina).

1. Krew
2. Żaby
3. Wszy
4. Rozwścieczone zwierzęta
5. Zaraza
6. Wrzody
7. Grad
8. Szarańcza
9. Ciemność
10. Zabicie pierworodnych

Dziękczynienie

Za ile dobrodziejstw winniśmy dziękować Wszechobecnemu:

Gdyby tylko wyprowadził nas z Egiptu, ale nie osądził ich – wystarczyłoby nam! Gdyby osądził ich, ale nie osądził ich bożków – wystarczyłoby nam!
Gdyby osądził ich bożków, ale nie zabił ich pierworodnych – wystarczyłoby nam!
Gdyby zabił ich pierworodnych, ale nie dał nam ich bogactw – wystarczyłoby nam!
Gdyby dał nam ich bogactwa, ale nie rozdzielił dla nas morza – wystarczyłoby nam!
Gdyby rozdzielił dla nas morze, ale nie przeprowadził nas przez jego środek po suchym lądzie – wystarczyłoby nam!
Gdyby przeprowadził nas przez środek morza po suchym lądzie, ale nie wtrącił do morza naszych prześladowców – wystarczyłoby nam!
Gdyby wtrącił do niego naszych prześladowców, ale nie zaspokajał naszych potrzeb na pustyni przez czterdzieści lat – wystarczyłoby nam!
Gdyby zaspokajał nasze potrzeby na pustyni przez czterdzieści lat, ale nie karmił nas manną – wystarczyłoby nam!
Gdyby karmił nas manną, ale nie obdarzył nas szabatem — wystarczyłoby nam!
Gdyby obdarzył nas szabatem, ale nie przywiódł nas do Góry Synaj – wystarczyłoby nam!
Gdyby przywiódł nas do Góry Synaj, ale nie dał nam Tory – wystarczyłoby nam!
Gdyby dał nam Torę, ale nie wprowadził nas do Erec Jisrael (ziemi Izraela) – wystarczyłoby nam!
Gdyby wprowadził nas do Erec Jisrael, ale nie zbudował dla nas świątyni – wystarczyłoby nam!

Jako naśladowcy Mesjasza dodajemy Dziękczynienie, wiedząc, że nawet gdyby Bóg dał nam tylko odkupienie przez śmierć Mesjasza – wystarczyłoby nam! Ale On uczynił znacznie więcej. Jezus powiedział: Przyszedłem abyście mieli życie i to życie w obfitości. Daje nam również pokój, gdy poznajemy Go jako Mesjasza. Raban Gamaliel mawiał: Każdy, kto w Pesach nie objaśnia tych trzech rzeczy, nie wypełnia obowiązku. Są to:

– Ofiara Pesachowa (korban pesach).
– Maca.
– Maror (gorzkie zioła).

Spogląda się na zeroa (kość z kawałkiem mięsa) na talerzu sederowym:

Dlaczego ofiara pesachowa, którą ojcowie nasi spożywali, gdy istniała Świątynia? Dlatego, że ominął Święty, niech będzie błogosławiony, domy naszych ojców w Egipcie, jak jest napisane. I gdy wasze dzieci zapytają: Co to znaczy?, odpowiecie: To jest ofiara pesachowa ofiarowana Bogu, który ominął domy synów Izraela w Egipcie, gdy uderzył plagą Egipt, a oszczędził nasze domy. I lud pochylił się i oddał pokłon.

Jest także napisane: Znęcano się nad nim, lecz on znosił to w pokorze i nie otworzył swoich ust, jak jagnię na rzeź prowadzone i jak owca przed tymi, którzy ja strzygą, zamilkł i nie otworzył swych ust (Izaj. 53.7). Także Jan widząc Jezusa idącego do niego, rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata (Ew. Jana 1:29).

Przełamana maca jest podnoszona i pokazywana wszystkim, podczas gdy czytany jest poniższy fragment.

Dlaczego jemy macę? Dlatego, że nie zdążyło wyrosnąć ciasto, które zagniatali nasi przodkowie, gdy objawił się im Król królów, Święty, niech będzie błogosławiony, i wybawił ich, jak jest napisane: Ciasto, które wynieśli z Egiptu, upiekli jako placki macy, bo nie wyrosło, gdyż byli wygnani z Egiptu i nie mogli się ociągać, tak że zapasów jedzenia też sobie nie robili.

Maca nie tylko jest nie wyrośnięta, ale również przekłuwana i rozrywana podczas pieczenia. Chleb, który jest bez zakwasu (drożdży) przypomina nam, że nasz Mesjasz był bez grzechu. Przekłuwanie i rozrywanie przypomina nam, że nasz Mesjasz był przekłuty i wzgardzony tak, jak mówi pismo: Wtedy spojrzą na mnie , na tego którego przebodli, i będą opłakiwać, jak opłakuje się jedynaka, i będą gorzko biadać nad nim, jak gorzko biadają nad pierworodnym (Zach. 12:10). Prorok Izajasz powiedział: Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni (Izaj. 53:5).

Maror (gorzkie zioła, np. chrzan) jest podnoszony i pokazywany wszystkim, podczas gdy czytany jest poniższy fragment.

Dlaczego jemy maror, gorzkie zioła? Dlatego, że Egipcjanie uczynili gorzkim życie naszych ojców w Egipcie, jak jest napisane: „Ustanowiono przeto nad nimi nadzorców pańszczyźnianych, aby go gnębili ciężkimi robotami; budowano wtedy dla faraona miasta – spichlerze: Pitom i Ramses. Lecz im bardziej go gnębili, tym więcej się rozmnażał i rozrastał; i bano się synów izraelskich. Egipcjanie zmuszali synów izraelskich do ciężkich robót. I uprzykrzali im życie uciążliwą robotą i przy cegłach i różną pracą w polu. Wszystkie te prace wykonywali pod przymusem (II Mojż. 1:11-14). Gorzkie zioła przypominają nam o smutku, prześladowaniach i cierpieniach naszego ludu poprzez wieki.

Przykrywa się mace i zostaje podniesiony drugi kielich.

Dlatego winniśmy dziękować, głosić chwałę, sławić, wychwalać, wynosić, wysławiać, błogosławić, wywyższać i wielbić Tego, który uczynił naszym ojcom i nam cud: zaprowadził nas z niedoli do wolności, ze smutku do radości, z żałoby na święto, z ciemności do wielkiego światła, z poddaństwa do wybawienia. Zaśpiewajmy Mu nową pieśń: Chwalcie Pana!

Dobre miejsce na zaśpiewanie jakiejś pieśni uwielbiającej. Stawia się kielich z powrotem na stole i odkrywa mace.

Chwalcie Pana!
Chwalcie słudzy Pana, chwalcie Imię Pana.
Niech będzie Imię Pana błogosławione teraz i na wieki.
Od wschodu do zachodu słońca wychwalane jest Imię Pana.
Pan góruje nad wszystkimi narodami, nad niebiosami Jego chwała.
Któż jest jak nasz Pan, nasz Bóg, który zasiada na wysokościach.
Który pochyla się, by oglądać niebo i ziemię.
Podnosi z prochu biedaka, z popiołu dźwiga ubogiego, by posadzić go z dostojnikami jego ludu.
Sprawia, że zaludnia się dom niepłodnej i matka raduje się synami.
Chwalcie Pana!
Gdy Izrael wychodził z Egiptu, Dom Jakuba spośród obcego ludu, stał się Juda jego świętym ludem, Izrael jego własnością.
Morze to ujrzało i cofnęło się, Jordan zawrócił.
Góry podskakiwały jak owce, pagórki jak jagnięta.
Czemu, o morze, cofasz się, a Ty Jordanie zawracasz?
Czemu, o góry, podskakujecie jak owce, a wy pagórki – jak jagnięta?
Drżyj przed Bogiem, ziemio, przed Bogiem Jakuba, który skałę zamienia w jezioro, a krzemień w źródło.

Przykrywa się macę i bierze kielich do ręki

Dziękujemy Ci, Boże za Twoje odkupienie, które nam dałeś, odkupienie z niewoli egipskiej, które nam dałeś przez śmierć pierworodnych w Egipcie. Odkupienie, które nam dałeś przez śmierć Bożego Syna. Jest napisane: „Albowiem Bóg tak umiłował świat, że Syna swojego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny (Jan 3:16).

Błogosławiony jesteś Ty – Pan, nasz Bóg, Król świata, Stwórco owocu winorośli.

Wypija się drugi kielich wina, wspierając się na lewym boku.

Rachac – obmywanie rąk

Myje się ręce przed jedzeniem macy, polewając wodą dwukrotnie prawą rękę i dwukrotnie lewą rękę, a następnie odmawia poniższe błogosławieństwo. Właściwym jest, aby prowadzącemu seder przynieść wodę i miseczkę do stołu sederowego.

Błogosławiony jesteś Ty – Pan, nasz Bóg, Król Świata, który uświęcił nas Swoimi przykazaniami i nakazał nam obmywanie rąk.

Moci Maca

Wypowiada się błogosławieństwo nad zakrytą macą:

Błogosławiony jesteś Ty – Pan, nasz Bóg, Król świata, który wywodzi chleb z ziemi.

Mace zostają odkryte, dolną macę odkłada się, a następnie wypowiadane jest poniższe błogosławieństwo, podczas gdy górna i środkowa maca są podniesione:

Błogosławiony jesteś Ty – Pan, nasz Bóg, Król świata, który uświęcił nas swoimi przykazaniami i nakazał nam jedzenie macy.

Wszyscy jedzą macę górną i środkową wspierając się na lewym boku.

Maror – Gorzkie zioła

Jemy chrzan i wypowiadamy:

Błogosławiony jesteś Ty – Pan, nasz Bóg, Król świata, który uświęcił nas swoimi przykazaniami i nakazał nam jedzenie maroru.

Korech

Z dolnej macy bierzemy kawałek oraz kawałek chrzanu i maczamy je w charosecie.

Tak jak jemy słodkie po gorzkim, tak nasz Bóg przyniósł słodkość w miejsce zgorzknienia w życiu naszych przodków. Gorzkie zioła są symbolem cierpienia, słona woda jest symbolem łez, pietruszka jest symbolem gałązki hizopu, a wino jest symbolem krwi. Słodka ma przypominać o zaprawie murarskiej, którą Żydzi byli zmuszani wyrabiać w Egipcie.

Szulchan Orech – Posiłek paschalny

Tu jemy posiłek zaczynając od jajka.

Cafun – afikomen

Afikomen jest przyniesiony i rozdany wszystkim. Jest to ten drugi kawałek środkowej macy wcześniej przełamanej i schowanej.

Odnośnie afikomenu jest napisane:

I wziąwszy chleb, i podziękowawszy łamał i dawał im mówiąc: To jest ciało moje, które się za was daje; czyńcie to na moją pamiątkę (Łuk. 22:19). Jezus rzekł im: Zaprawdę powiadam wam, nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chleb Boży to ten, który z nieba zstępuje i daje światu żywot. Wtedy rzekli do niego: Panie! Dawaj nam zawsze tego chleba! Odpowiedział im Jezus: Ja jestem chlebem żywota; kto do mnie przychodzi, nigdy łaknąć nie będzie, a kto wierzy we mnie nigdy pragnąc nie będzie. (…) Ja jestem chlebem żywota. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i poumierali. Tu natomiast jest chleb, który zstępuje z nieba, aby nie umarł ten kto go spożywa. (…) a chleb, który ja dam to ciało moje, które ja oddam za żywot świata

To jest ta środkowa maca, która była przełamana, schowana, przyniesiona z powrotem, jeszcze raz łamana i rozdana wszystkim tak, jak powiedział Jezus: To jest ciało moje, które się za was daje. Afikomen znaczy PRZYSZEDŁEM.

Tak jak maca jest niezakwaszona, pocięta, przekłuta, tak nasz Mesjasz był bez grzechu, poraniony przez Rzymian, i przekłuty przez gwoździe i żołnierskie ostrze. Dla wierzących w Jezusa afikomen symbolizuje Jego odkupieńczą ofiarę za nasze grzechy, aby doprowadzić nas do pokoju z Bogiem. Dla tych, którzy nie wierzą w Jezusa, jest to chleb odkupienia, którzy nasi przodkowie jedli w czasie wyjścia z Egiptu.

Błogosławiony jesteś Ty – Pan, nasz Bóg, Król świata, który wywodzi chleb z ziemi.
Błogosławiony jesteś Ty – Pan, nasz Bóg, Król świata, który przyniósł nam chleb z nieba.

Jeśli wierzysz w swoim sercu, zjedz macę.

Kielich odkupienia

Napełnia się trzeci kielich. Ten kielich jest symbolem bożej obietnicy odkupienia z niewoli. To jest ten kielich, który Jezus podczas ostatniej wieczerzy podniósł i powiedział: Ten kielich to jest krew moja Nowego Przymierza, która się za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów (Mat. 26:28).
Jezus umarł, aby przynieść nam odkupienie, aby przywrócić nas do relacji z Bogiem, tak jak baranek paschalny został ofiarowany, aby przynieść nam odkupienie.

Dla wierzących w Jezusa, ten kielich symbolizuje Jego odkupieńczą ofiarę za nasze grzechy, a także, że zostało nam przebaczone z powodu Jezusa. Dla niewierzących w Jezusa, kielich ten symbolizuje odkupienie naszych przodków z niewoli egipskiej.

Błogosławiony jesteś Ty- Pan, nasz Bóg, Król świata, Stwórco owocu winorośli.

Jeśli wierzysz w swoim sercu wypij trzeci kielich.

Barech – błogosławieństwo po posiłku

Błogosławiony jest nasz Bóg, z którego własności spożywaliśmy i przez którego dobroć żyjemy. Błogosławiony On i błogosławione Jego imię.

Napełniamy czwarty kielich i otwieramy drzwi dla Eljasza. Wszyscy powstają.

Jan Chrzciciel, o którym Jezus powiedział, że przyjdzie przed Nim, wypełnił rolę Eliasza. Prorok Malachiasz napisał: Oto ja posyłam mojego anioła, aby mi przygotował drogę przede mną. Potem nagle przyjdzie do swej świątyni Pan, którego oczekujecie, to jest anioł przymierza, którego pragniecie (Mal. 3:1). Odnośnie Jana Chrzciciela jest napisane: Na pustyni wystąpił Jan Chrzciciel i głosił chrzest upamiętania na odpuszczenie grzechów. I wychodziła do niego cała kraina judzka i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, a on chrzcił w rzece Jordanie wyznających grzechy swoje. (…) A głosił mówiąc: Idzie za mną mocniejszy niż ja, któremu nie jestem godzien, schyliwszy się, rozwiązać rzemyka u sandałów jego (Mar. l:4,5,7).

Beica

Ugotowane jajko jest symbolem ofiary, która nie może być już składana ponieważ świątynia została zniszczona. Jajko jest symbolem życia i wskazuje na ofiarę za życie tych, którym zostało przebaczone.

Zeroa (kość udowa baranka)

Kość udowa baranka przypomina o barankach, które nie będą już składane w ofierze. Jest napisane: Na miejsce, które Pan, Bóg wasz, wybierze na mieszkanie dla swego imienia, będziecie przynosić wszystko, co wam dziś nakazuję: (…) Strzeż się, abyś nie składał ofiar całopalnych na każdym miejscu, które zobaczysz. Ale swoje ofiary całopalne będziesz składał tylko na miejscu, które Pan wybierze w jednym z Twoich plemion, i tam będziesz czynił wszystko co Ja ci nakazuję (V Mojż. 12:11.13,14).

Miejscem, jakie Bóg wybrał była Góra Świątynna w Jerozolimie. Od czasu, gdy w roku 70 n.e. świątynia została zniszczona przez Rzymian, nie składa się ofiar. Wierzący w Jezusa nie muszą składać ofiar, ponieważ ofiara Jezusa przyniosła nam odkupienie. On dał swoje życie w ofierze, abyśmy mieli życie. Tak jak powiedział Jezus: Dlatego Ojciec miłuje mnie, iż ja kładę życie swoje, aby je znowu wziąć. Nikt mi go nie odbiera, ale Ja kładę je z własnej woli (Jan 10:17-18).

Halel i kielich chwały

Napełnij czwarty kielich.

Wielki Halel: Psalm 136 (cały)

1. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
2. Wysławiajcie Boga nad bogami! Albowiem na wieki trwa łaska jego!
3. Wysławiajcie Pana nad pany, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
4. Tego, który sam czyni wielkie cuda, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
5. Tego, który mądrze niebiosa uczynił, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
6. Tego, który rozpostarł ziemię na wodach, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
7. Tego, który uczynił wielkie światła, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
8. Słońce, aby panowało we dnie, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
9. Księżyc i gwiazdy, aby panowały w nocy, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
10. Tego, który pobił Egipt w pierworodnych jego, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
11. Wyprowadził Izraela spośród nich, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
12. Mocną ręką i podniesionym ramieniem, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
13. On rozdzielił Morze Czerwone na części, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
14. I przeprowadził Izraela środkiem jego, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
15. Wrzucił faraona i wojsko jego w Morze Czerwone, Albowiem na wieki trwa łaska j ego!
16. Prowadził lud swój przez pustynię, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
17. Pobił królów wielkich, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
18. Zabił potężnych królów, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
19. Sychona, króla Amorejczyków, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
20. I Oga, króla Baszanu, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
21. Dał im ziemię w dziedzictwo, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
22. W dziedzictwo Izraelowi, słudze swemu, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
23. W poniżeniu naszym pamiętał o nas, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
24. Wybawił nas od nieprzyjaciół naszych, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
25. Daje pokarm wszelkiemu ciału, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
26. Wysławiajcie Boga niebios, Albowiem na wieki trwa łaska jego!

Razem:

Głos pieśni i zbawienia jest w namiotach sprawiedliwych. Otwórzcie bramy sprawiedliwości dla mnie, wejdę przez nie, aby dziękować Panu. To jest brama Pana, przez która wejdą sprawiedliwi. Będę błogosławić Ci, bo odpowiedziałeś mi i stałeś się moim zbawieniem. Kamień, który odrzucili budowniczowie, stał się kamieniem węgielnym. To dał nam Pan. To jest cudowne. Oto jest dzień, który Pan nam dał, weselmy się i radujmy się w nim.

Prowadzący:

Błogosławiony, który przybywa w Imieniu Pana. Błogosławimy Cię w Świątyni Pana. Pan jest Bogiem. On nas oświeca. Ty jesteś moim Bogiem, będę Ci dziękował. Mój Boże będę Cię wywyższał. Dziękujcie Panu bo on dobry jest, a jego dobroć trwa na wieki.
Błogosławiony jesteś Ty – Pan, nasz Bóg, Król świata, Stwórco owocu winorośli. Błogosławiony jesteś Ty – Pan, nasz Bóg, Król świata, który zaspokaja nasze duchowe i fizyczne potrzeby, który dał nam odkupienie i obfite życie w Mesjaszu Jezusie.

Pijemy czwarty kielich wina wspierając się na lewym boku.

Zakończyliśmy naszą wieczerzę Paschalną zgodnie ze zwyczajem, prawem i łaską. Tak jak mieliśmy przywilej (łaskę), aby obchodzić to w tym roku, niech też tak będzie w przyszłym roku.

O, Ojcze w niebiosach, odnów zgromadzenie Izraela w Twojej miłości, poprowadź w radości Twój lud odkupiony na Syjon.
W następnym roku w Jerozolimie!!!

Comments are closed.